De Vlaamse zangeres Jetty Gitari - echte naam Mariette Verhulst - is in de nacht van maandag op dinsdag in het Antwerpse Sint-Elisabethziekenhuis overleden. Dat is vernomen van de woordvoerster van het ziekenhuis. Gitari, die op 13 augustus 1927 geboren werd, kende vooral succes in de jaren 50, met liedjes als "Poinciana" (1953) en "Ave Maria" (1955). Ook zong ze verschillende duetten met Ray Franky, waaronder "Oh Heideroosje" (1954) en "Geef mij je Hand" (1954). In 2002 verschenen nog 2 cd's van Jetty Gitari met haar grootste successen.
Ling Ling is gestorven aan een hartstilstand in de zoo van Tokyo. Ling was de enige reuzenpanda in Japan. Het dier werd in 1985 geboren in de zoo van Peking en in 1992 overgebracht naar de zoo van Ueno in een uitwisselingsproject met een in Japan geboren panda, als symbool voor de twintigste verjaardag van het herstel van de diplomatieke betrekkingen tussen beide landen. Hij was de enige panda die effectief in het bezit was van Japan; 8 andere panda's werden slechts 'gehuurd'. Toch, niet getreurd; volgens zijn oppasser Motouyasu Ida is hij vreedzaam heengegaan en had hij een vol leven. De bon vivant-panda werd 22 - in mensentermen geeft dat een zeventiger.
De Colombiaanse drugsbaron en vroegere paramilitair Víctor Manuel Mejia Munera is bij een gevecht met de politie in het noordwesten van het land gedood. Aanvankelijk had de politie gezegd dat het om zijn eveneens gezochte tweelingsbroer Miguel Angel ging. Op beiden was een premie van elk $5 miljoen gezet, die nu aan een niet bij naam genoemde informant zal uitbetaald worden. Met Mejia stierven ook 2 van zijn 7 lijfwachten. Hij en zijn voortvluchtige broer waren reeds sinds de jaren '90 als drugssmokkelaars actief. In 2003 "kochten" ze een complete eenheid van het gevreesde ultrarechtse doodseskader Autodefensas Unidas de Colombia (AUC). Het jaar daarop namen ze aan de onderhandelingen met de regering deel over een ontwapening van de extreemrechtse paramilitaire AUC-beweging. Als tegenprestatie zouden de AUC-commandanten milde straffen van hoogstens 8 jaar cel krijgen. Dat de vooral als drugssmokkelaars beruchte Mejia-tweeling aan deze onderhandelingen mocht deelnemen, lokte scherpe kritiek uit. Toen de regering hen en andere AUC-commandanten kort daarop wilde laten oppakken, doken ze onder. Ten slotte werd de tweeling als een van de belangrijkste draaischijven achter de cocaïnehandel beschouwd.
Albert Hofmann heeft zijn laatste trip gemaakt. De Zwitser werkte tussen 1929 en 1971 als onderzoeker in farmaceutische laboratoria van de groep Sandoz, waar zijn onderzoek leidde tot de ontdekking van enkele succesvolle geneesmiddelen. Toch zal hij vooral de geschiedenis ingaan als de ontdekker van LSD. Hofmann maakte de eerste LSD-trip ter wereld per toeval op 16 april 1943; toen hij de alkaloïden van koren onderzocht, in de hoop een stimulator voor de bloedsomloop en ademhaling te ontdekken, genaamd lysergeenzuurdiëthylamide (jawel, LSD), liet hij per ongeluk een druppel op zijn hand vallen. Het gevolg was iets wat velen na hem die het goedje slikten ongetwijfeld zullen herkennen; hij kreeg de vreemdste sensaties, zoals angst, hoogtevrees, bovennatuurlijke visioenen, objecten die in de ruimte bewegen en een geluksgevoel. Drie dagen later probeerde hij het opnieuw, met hetzelfde resultaat. Tussen 1947 en 1966 bracht Sandoz het product in ampullen en tabletten op de markt, voor medisch gebruik. Maar toen LSD begin jaren '60 de populairste drug bij hippies werd en het een slechte naam kreeg, werd het product uiteindelijk verboden en zette het bedrijf de productie stop. Hofmann heeft zijn Problem Child (zoals zijn autobiografie het zo mooi omschrijft) altijd verdedigd. Voor hem was LSD 'medicine for the soul'; het wereldwijde verbod dat de drug uiteindelijk ondergronds dwong te gaan, zat hem vrij hoog. LSD werd gedurende 10 jaar met succes in de psycho-analyse gebruikt; volgens de Zwitser werd het product vervolgens 'gekaapt' door de jongerenbeweging van de jaren '60 en gedemoniseerd door het establishement die zich tegen die beweging kantte. Toch gaf hij toe dat LSD ook gevaarlijk kon zijn als het in de verkeerde handen terechtkwam. Albert Hofmann overleed aan een hartaanval in het Zwiterse Burg im Leimental. De eerste gebruiker van LSD werd 102.
In Sea World te Orlando, Florida, is de 30-jarige dolfijn en topattractie Sharky zaterdagnamiddag om het leven gekomen tijdens het opvoeren van een show. Bij het uitvoeren van enkele gevaarlijke stunts kwam de acrobaat in volle vlucht in botsing met zijn soortgenoot Tyler. Hoewel de stunt al tientallen keren lukte, liep het deze keer minder fortuinlijk af voor Sharky. Tyler scheen gelukkig geen al te grote verwondingen te hebben opgelopen en stelt het goed. De directie van het park heeft een onderzoek bevolen en de dolfijn wordt geschonken aan de wetenschap.
Met excuses aan Maarten, maar Tristram Cary, een andere (vroegere?) pionier van de elektronische muziek, is eveneens het hoekje omgegaan. De Britse Cary was tijdens de Tweede Wereldoorlog radarofficier bij de marine en ontdekte zo al snel de mogelijkheden van de Duitse (!) technologie, die het mogelijk maakte om geluid op magnetische band op te nemen. Hij werkte mee aan de filmmuziek van The Ladykillers (1955) en Quatermass and the Pitt (1967). In 1960 produceerde hij de muziek voor Dr. Who. Cary hielp ook de VCS draagbare synthesizer ontwikkelen die Pink Floyd gebruikte voor hun album Dark Side of the Moon (1973). In 1974 emigreerde hij naar Australië en startte er met een studio voor elektronische muziek. Er wordt beweerd dat zonder Cary er nu geen techno, hip-hop, of elke andere muzieksoort die door technologie gedragen wordt, zou bestaan. Tristram werd 82.
Bebe Barron (echte naam Charlotte Wind), samen met haar man pionier (om niet te zeggen uitvinder) van de elektronische muziek, is op 83-jarige leeftijd overleden. Het echtpaar experimenteerde al in de vroege jaren vijftig met sound en noise die ze distilleerden uit het manipuleren van elektronische circuits. Die geluiden namen ze op met drie bandrecorders en knipten en plakten ze manueel tot een muzikale compositie.
De jaren '50 waren de gouden jaren van de Rock 'n Roll (Bill Haley, de jonge Elvis, Buddy Holly) en elektronische muzikanten waren ware avonturiers in die tijd. Het was zwaar behelpen met het beschikbare materiaal, en het resultaat was niet altijd gegarandeerd. De Barrons werkten soms maanden (of jaren) aan een compositie, waarvan ze zelf niet durfden zeggen dat het muziek was (ze hadden het over 'sound'). Het was John Cage (de muziekkenners onder u weten dat hij één van de groten van de avant-garde is) die de Barrons overtuigde dat ze wel degelijk muziek maakten.
Het echtpaar Barron manipuleerde elektronische circuits om geluiden te genereren. Vervelend: ze slaagden er nooit in om twee keer hetzelfde geluid voort te brengen. De geluiden en patronen die ze genereerden waren onvoorspelbaar, omdat ze steevast het circuit overbelastten en zo kortsluitingen veroorzaakten om geluiden te maken. Die geluiden werden dan opgenomen op een ouderwetse bandrecorder.
Maar het werk was dan nog niet af. Hier begon het werk van Bebe Barron: zij voegde effecten toe aan het geluid: ze speelde de geluiden achterstevoren af, vertraagde en versnelde ze en voegde galm (reverb voor de kenners) toe. Dat alles deed ze aan de hand van 3 recorders. De output van twee bandrecorders werd manueel gesynchroniseerd, en opgenomen met een derde bandrecorder.
Het bekendste werk van de Barrons was de soundtrack voor de Sci-fi classic "Forbidden Planet" uit 1956. Ze baseerden de geluiden voor die film op de karakters van de film. Ieder karakter had zo zijn eigen geluid. De soundtrack werd enthousiast onthaald door de bioscoopganger.: Het geluid dat ze maakten voor de scène waarin het ruimteschip Altair IV landt (zie Youtube-fragment), werd warm onthaald door de bioscoopganger: "The audience broke out in spontanuous applause". De Musicians Union was niet zo geweldig enthousiast over het resultaat en vroeg zelfs aan MGM om in de aftiteling van de film de zin "Electronic music by Louis en Bebe Barron" te vervangen door "Electronic tonalities by Louis en Bebe Barron". Het is ook door druk van de Musicians Union dat de Barrons niet genomineerd werden voor de oscar van beste soundtrack. Maar de geschiedenis gaf de Barrons echter gelijk: muziekhistorici schuwen de grote woorden niet als ze over de soundtrack spreken: "baanbrekend werk", "mijlpaal", "vernieuwend", "nooit eerder gehoord". De mensen klampten de Barrons na de film aan en vertelden hen dat "the tonalities in Forbidden Planet reminded them of what their dreams sound like"
Wetenswaardig
De Barrons bleven ook in latere jaren actief, en ondanks de uitvinding van synthesizers en ander gesofisticeerder materiaal bleven ze bij hun primitieve techniek (het laatste wapenfeit van Bebe dateert uit 2000, haar man stierf in 1989)
De Barrons bouwden eigenhandig de eerste elektronische muziekstudio ter wereld. Naast hun drie recorders hadden ze een gigantische speaker die zware basgeluiden voortbracht en een oscillator om andere geluiden voort te brengen.
De Barrons namen ook de eerste audioboeken op in hun studio: Henry Miller, Tennessee Williams Anais Nin en Aldous Huxley lazen er voor uit eigen werk.
Alle coole mensen hebben tegenwoordig een Twitter-account en nu kunnen deze fijne mensen daarmee ook De Dodenwake volgen! Surf snel naar De Dodenwake-Twitterpagina!
Libera me, Domine, de morte æterna, in die illa tremenda, quando coeli movendi sunt et terra, dum veneris iudicare sæculum per ignem. Tremens factus sum ego et timeo, dum discussio venerit atque ventura ira. Dies illa, dies iræ, calamitatis, et miseriæ, dies magna et amara valde. Requiem æternam dona eis, Domine, et lux perpetua luceat eis.
De Vlaamse zangeres Jetty Gitari - echte naam Mariette Verhulst - is in de nacht van maandag op dinsdag in het Antwerpse Sint-Elisabethziekenhuis overleden. Dat is vernomen van de woordvoerster van het ziekenhuis.
