Marcel Bigeard : "Crevettes Bigeard"

Toen Marcel Bigeard in 1936 werd opgeroepen om zijn militaire dienst te vervullen voor het Franse vaderland, was hij er niet echt happig op. Na 2 jaar verplichte dienst ging hij gewoon weer werken voor de plaatselijke Société Générale in Toul. Nochtans was Bigeard bij zijn dood de meest gedecoreerde en invloedrijkste Franse soldaat van de voorbije decennia.

In 1939 werd hij weer opgeroepen om in de Tweede Wereldoorlog te dienen. Na het Franse débacle van 1940 werd hij gevangengenomen, maar wist uiteindelijk te ontsnappen naar de Vrije Fransen in Afrika. In 1944 werd hij in bezet Frankrijk gedropt, waar hij de Duitsers ambeteerde met zijn guerilla-oorlogsvoering. Tegen het einde van de oorlog was hij kapitein.

De ene oorlog was gedaan en de volgende kon beginnen. In december '45 zat hij in Frans Indochina, waar Frankrijk wanhopig vocht om zijn koloniaal rijk te behouden. Daar speelde hij de PR-kaart volledig uit, door regelmatig journalisten met zich mee te zeulen, waardoor hij ook meer materiaal vastkreeg. Veel hielp het uiteindelijk niet. In 1954 kwam de Franse koloniale periode in Indochina aan zijn inglorieuze einde met de slag bij Dien Bien Phu, waar ook Bigeard mee inzat. Hij werd gevangengenomen en 3 maanden later gerepatrieerd.

En dan kwam de Algerijnse onafhankelijkheidsoorlog. En hier ontspoordde Bigeard. Al snel kreeg hij een wrede reputatie. Er werden regelmatig verzetsleden gemarteld om aan de nodige informatie te komen, iets wat de oude ijzervreter een paar jaar geleden nog met volle vigeur verdedigde. Regelmatig verdween er wel eens iemand of stierf iemand onder verdachte omstandigheden in de gevangenis. Het deed de Franse zaak in Algerije geen goed. Hij gaf zijn naam aan de Crevettes Bigeard, een bijnaam voor slachtoffers van de doodsvluchten van de 10e Parachutedivisie. Die namen hun gevangenen mee op het vliegtuig en dumpten hen boven de Middellandse Zee, met extra gewichten aan hun voeten zodat ze sneller zouden zinken. Het mocht allemaal weer niet helpen, Algerije werd onafhankelijk.

Bigeard ging in 1976 met pensioen. Tegen dan was hij een nationale beroemdheid en werd hij de inspiratie voor enkele romans en films, zoals Lost Command uit 1966 met Anthony Quinn. Bigeard werd 94. Hij werd met volle militaire eer begraven.

Jacklyn Lucas : De jongste Medal of Honor

Jacklyn Harrell Lucas, de jongste marine die ooit de Medal of Honor - de hoogste militaire onderscheiding in de VS - heeft gekregen, is gestorven aan leukemie. Lucas was in 1942 op zijn 14, zonder toestemming van zijn moeder, naar de marines gegaan, waar hij zei dat hij 17 was (hij was 1m73 groot en woog 82 kg). In 1945 kreeg hij genoeg van zijn opleiding en zei hij tegen zijn vrienden in zijn korps dat hij actie wou zien. Hij reisde mee met een transportschip naar Iwo Jima en tijdens de reis vertelde hij wie hij was - het leger had hem ondertussen gedegradeerd en tot deserteur verklaard. Hij mocht blijven en 5 dagen laten landde hij samen met de anderen op Iwo Jima, net na zijn 17e verjaardag. Een dag na de landing werd zijn rifle team aangevallen door Japanners, die handgranaten naar hen smeten. Iedereen sprong weg in twee foxholes; Lucas duwde een gevallen handgranaat in de vulkanische asse en bedekte het ding met zijn helm en zijn lichaam (!), waardoor hij voorkwam dat zijn kameraden zwaar gewond geraakten. Hij werd voor dood achtergelaten, maar overleefde het. Na 21 operaties leefde hij de rest van zijn dagen nog met ongeveer 200 stukken metaal in zijn lijf, sommige met de grootte van een 22 kaliberkogel - metaaldetectors deden overuren als hij eraankwam. Op 5 oktober 1945 kreeg hij dan de Medal of Honor. Lucas had later nog meer geluk; in de jaren '60 diende hij als para bij het leger om zijn hoogtevrees te overwinnen en overleefde er een trainingssprong waarbij geen enkele van zijn parachutes openging. Hij werd uiteindelijk 80.

Brigadier Balraj : De Tamil Tijger

Brigadier Balraj (echte naam: Balasegaram Kandiah, hier op de foto in actie in het midden) is gestorven na een hartaanval. Hij was één van de oudere en belangrijkere bevelhebbers van de Tamil Tijgers (officiëel de Liberation Tigers of Tamileelam). In 1991-'93 en 1995-'97 voerde hij het bevel over de Charles Anthony Brigade. Hij was een expert in verschillende oorlogsdisciplines, waaronder psychologische oorlogsvoering. Eén van brigadier Balraj's beroemdste wapenfeiten was tijdens het Tamil-offensief van de Elephant Pass, in maart 2000, waar de Zeetijgers (de waterafdeling van de Tamil Tijgers) zich een weg baanden / vochten door een grote Sri Lankaanse vloot die hen de pas probeerden af te snijden om vervolgens een 1.200 man te droppen bij de achterhoede van het Sri Lankaanse leger. In 2003 had hij al een hartoperatie ondergaan, maar zelfs tijdens zijn herstel bleef hij aan het front verschijnen. De Tijgerbrigadier werd 42.

Raymond Jacobs

Vandaag is Raymond Jacobs overleden. Jacobs was de laatste overlevende van de Amerikaanse mariniers die de (eerste) vlag plantte op de Suribachi, het hoogste punt van het Japanse eiland Iwo Jima, waar in de Tweede Wereldoorlog verwoed om gevochten werd. Er werd achteraf nog een tweede foto gemaakt, met een andere vlag, die wereldberoemd werd. De tweede foto was de inspiratie voor het USMC War Memorial in Washington. Het planten van de vlag(gen) komt ook uitgebreid aan bod in de recente film Flags of our Fathers van Clint Eastwood (het eerste deel van een tweeluik, gevolgd door Letters from Iwo Jima). Tijdens de Slag om Iwo Jima vielen er 6.825 Geallieerde doden en 21.084 gewonden (een hogere casualty rate als D-Day); van de meer dan 21.000 Japanse soldaten stierven er 20.703. Er werden er slechts 216 gevangengenomen.

Jacobs - op de foto met de radio op zijn rug - werd 82.

Louis de Cazenave : De voorlaatste der "Poilus"

Vandaag is Louis de Cazenave overleden, de oudste nog overlevende Franse Wereldoorlog I-veteraan. De Cazenave trad in 1916 toe tot het Franse leger, op de prille leeftijd van 19 jaar. Hij vocht onder meer in de Slag bij de Somme en was aanwezig bij de Chemin des Dames in 1917, één van de grootste débacles van de Eerste Wereldoorlog. Daar verloren de Fransen op de eerste dag alleen al 40.000 manschappen; de slachtpartij was de aanleiding tot grootschalige muiterijen in het Franse leger.












De Cazenave (links tijdens de oorlog, rechts op zijn oude dag) stierf vredig in zijn slaap op de gezegende leeftijd van 110.

Bertram James : The Great escape

Vandaag is Bertram Arthur 'Jimmy' James gestorven, één van de laatste deelnemers aan The great Escape uit het Duitse krijgsgevangenkamp Stalag Luft III, wat de inspiratie was voor de gelijknamige film uit 1963 met Steve McQueen.

Van de in totaal 13 ontsnappingspogingen die James ondernam, waren er echter geen echt succesvolle bij. De tunnel bijvoorbeeld, gegraven om uit Stalag Luft te geraken (in maart 1944), bleek 9 meter te kort te zijn, waardoor hij voor het bos uitkwam in plaats van erin. Hij ontsnapte later nog uit Sachsenhausen, maar werd na 150 km alweer gevat. Himmler persoonlijk gaf opdracht tot zijn executie, maar die werd nooit uitgevoerd.

James werd 92.

Stanislaw Wycech : De laatste Pool

De laatste Poolse veteraan van de Eerste Wereldoorlog is rustig in zijn slaap overleden. Stanislaw Wycech was de zoon van onafhankelijkheidsgezinde Polen uit Warschau, wat dan nog deel uitmaakte van het Russische rijk. Toen de oorlog uitbrak, was hij nog te jong om op het slagveld te gaan, maar in 1915 werd hij boodschapper voor de Polska Organizacja Wojskowa (POW, de Poolse Militaire Organisatie), een ondergrondse beweging die een onafhankelijk Polen nastreefde. In 1917 werd hij toegelaten tot de volwassenenafdeling van de POW, die zich vanaf juli 1917 tegen de Duitsers keerde toen van hun leider, Jozef Pilsudski, een eed van trouw werd gezworen - wat hij weigerde. Vanaf 10 november 1918 was Wycech een volwaardig soldaat en ontwapende hij enkele Duitse eenheden. Hij ging bij het pasgevormde Poolse leger en vocht vervolgens tegen de Bolsjevieken in de Pools-Russische oorlog. Ondertussen had hij een tyfusaanval overleefd. In de Tweede Wereldoorlog werkte hij als koerier voor het verzet en nam hij ook deel aan de opstand in Warschau van 1944. Wycech werd 105.

Mikhail Minin: de (echte) man van de vlag

Vandaag blies Mikhail Petrovitsj Minin zijn laatste adem uit. Voor degenen die hem niet kennen: Minin was de eerste Sovjetsoldaat die de Reichstag in Berlijn betrad op 30 april 1945 en er bovendien de rode vlag met hamer en sikkel van de Sovjetunie op het dak van hetzelfde gebouw plantte. Er bestaat een wereldberoemde foto van:

Waar de arme man zelf echter niet opstaat, omdat er toen geen fotograaf in de buurt was. Het hele gedoe werd daarom nog maar eens mooi overgedaan toen er wel iemand kwam opdagen om het voor het nageslacht te bewaren. Zonder Mimin.

Mimin (hier links in zijn gloriedagen en rechts op zijn oude dag, compleet met medailles) werd 85.