Mohamed Alí Seinildín : De foute Argentijn

Mohamed Alí Seineldín is overleden. De kolonel is vooral bekend van zijn pogingen tot staatsgrepen in Argentinië. Seineldín, een fervent nationalist, verscheen voor het eerst in de schijnwerpers tijdens de Falklandoorlog in 1982, het Waterloo van de Argentijnse dictatuur die sinds 1978 met ijzeren hand regeerde en die mede als gevolg van de nederlaag in 1983 in elkaar stortte. De charismatische officier was lid van de Carapintada (de 'beschilderde gezichten'), een beweging die eiste dat de nieuwe, democratische regering stopte met zijn rechtszaken tegen de lagere officieren die zich in de 'Vuile Oorlog' van Argentinië schuldig hadden gemaakt aan martelingen en moorden tegen dissidenten. Seineldín zelf zou in 1978 de verdwijning van de wetenschapper Antonio Giorgi geregeld hebben, iets dat hij zelf altijd ontkende. Tot 1986 zat hij in Panama als militair gezant, maar toen het regime van de plaatselijke dictator Noriega daar in 1986 omvergeworpen werd, moest Seinildín terug naar Argentinië. Daar probeerden de Carapintadas in 1987 en '88 om het democratische bewind over te nemen, wat mislukte. In december 1988 probeerde Seineldín het zelf en nam hij de barakken over in Villa Martelli. Vier dagen en drie doden later moest hij zich overgeven. Een jaar later al kwam hij vrij, maar in 1990 probeerde hij het nog eens. Weer mislukte het, ditmaal was de balans 13 doden en 60 gewonden. Seineldín werd uit het leger gesmeten en tot levenslang veroordeeld, maar in 2003 kreeg hij gratie. Hij overleed aan een hartaanval. De opstandige kolonel werd 75.

Valentin Varennikov : De laatste Stalinist

Valentin Ivanovich Varennikov is overleden. De Russische generaal en politicus beleefde zijn militaire vuurdoop (letterlijk) in de Tweede Wereldoorlog in de Slag van Stalingrad en hield het helemaal vol tot aan de Slag bij Berlijn, waar hij één van de bevelhebbers was van de troepen die de Reichstag innamen. Na de Tweede Wereldoorlog werkte hij zich rustig naar boven tot hij in 1979 het plaatsvervangend hoofd werd van de Generale Staf van de sovjetunie. In dat jaar vielen de Sovjettroepen Afghanistan binnen. De laatste jaren van dat débacle was Varennikov de persoonlijke vertegenwoordiger van de Sovjetminister van Defensie, die onderhandelingen voerde met de afgevaardigden van de Verenigde Naties, daar aanwezig om de terugtrekking van de Sovjettroepen in 1988-89 te overzien. In 1989 schopte hij het tot opperbevelhebber van de landstrijdkrachten en werd hij benoemd tot de plaatsvervangende minister van Defensie. In 1991 liet hij in augustus nog eens goed van zich horen door zich bij de staatsgreep tegen Mikhail Gorbachov aan te sluiten. Die viel in het water en Varennikov werd gearresteerd. Hij werd voor de rechtbank gebracht en uiteindelijk vrijgesproken in 1994. Varennikov was overigens de enige van de aangeklaagden die weigerde om amnestie te aanvaarden. Daarna zetelde hij in de Duma bij de communistische vleugel. In 2003 sprong hij even over naar de Rodina-partij, een bont allegaartje van nationalisten en linkse groeperingen, maar in 2007 was hij weer terug van de partij bij de communisten. Varennikov was ook één van de meest uitgesproken verdedigers van het Stalinisme; volgens hem was het enkel en alleen aan Stalin te danken dat Rusland een groot land was. De Held van de Sovjetunie - één van zijn vele decoraties - Valentin Varennikov werd uiteindelijk 85.

Gennady Troshev : De hamer van Tsjetsjenië

Gennady Troshev is niet meer. Troshev was een Russisch kolonel-generaal, die vooral bekend werd door zijn optreden in de Tweede Tsjetsjeense Oorlog. Sinds 1969 diende hij bij de Russische tankstrijdkrachten. In de Eerste Tsjetsjeense Oorlog bolde hij al met zijn tanks in het Russische grensgebied; in 1995 werd hij de bevelhebber van het 58e leger en in 1997 werd hij de vice-commandant van het Noord-Kaukasus Militaire District. Het Russische leger heeft al geen te beste reputatie als het op wreedheden en dergelijke aankomt en Troshev deed zijn best om daar aan mee te helpen. Hij was een voorstander van openbare executies van Tsjetsjeense separatisten en werd door mensenrechtenorganisaties beschuldigd van een oogje dicht te knijpen voor de misbruiken van zijn soldaten in de regio. De Tsjetsjeense hoofdstad Grozny, die tot puin geschoten werd in het begin van de oorlog, moest naar de mening van troshev niet meer heropgebouwd worden, als waarschuwing tegen 'verraad aan de Russische ethnische minderheden'. Hij verdedigde kolonel Yuri budanov, die ervan beschuldigd werd een 18-jarige vrouw te hebben vermoord en verkracht (en daar later voor veroordeeld werd). Toen de Russische minister van Defensie, Sergei Ivanov, suggereerde dat Troshev wegens zijn optreden moest herplaatst worden naar het Siberische Militaire District, verscheen hij op de nationale televisie om Ivanov terecht te wijzen. Uiteindelijk werd hij in 2002 ontheven van zijn post en aangeduid als adviseur van de president voor Kozakkenzaken. Troshev kreeg wel nog een Held van Rusland-medaille voor zijn verdiensten. Hij kwam op zijn 61e om in de vliegtuigcrash van de Aeroflot-Nordvlucht 821.