Neculai Ivascu : Het dode stemmenkanon

Dat iemand niet uitgeteld is als hij (letterlijk) onder de zoden ligt, is nog maar eens bewezen: immers, Neculai Ivascu, gedurende meer dan twee decennia burgemeester van het pittoreske Roemeense dorp Voinesti, werd herverkozen voor een nieuwe termijn. Klein probleem is alleen dat de goede burgervader op de ochtend van de verkiezingen zelf overleed aan een leverkwaal. Edoch, niet getreurd, want de loyale kiezers van Ivascu verkozen hem met 23 stemmen meer dan zijn rivaal Gheorghe Dobrescu (dat noemen ze nu een trouwe achterban). De wet voorzag niet in wat te doen bij zo'n geval (komt nu eenmaal vaak voor), dus bleef hij gewoon op de lijst staan. Een door de Roemeense tv geïnterviewde dorpeling verklaarde zijn stem voor wijlen Ivascu als volgt: "Ik weet dat hij gestorven is, maar ik wil geen verandering." Democratie niettegenstaande, werd Dobrescu tot overwinnaar uitgeroepen door de kiescommissie. De partij van Ivascu gaat al zeker in beroep.

Frans Huon : En de Witte bleef in Hoegaarden

Frans Huon, burgemeester van Hoegaarden, is overleden. De CD&V'er zetelde al sinds 1970 in de gemeenteraad; in 1976 werd hij schepen en sinds 1992 was hij onafgebroken burgemeester en daarenboven provincieraadslid in de periode 1991-2000. Het was onder zijn bewind dat Inbev besloot om het Hoegaardse witbier in Jupille te gaan brouwen, maar daar later op terugkwam omdat het toch maar niet lukte om aldaar een deftige Hoegaarden uit de ketel te krijgen. Huons laatste publieke optreden was op 20 april, bij de inhuldiging van de vernieuwde brouwerij op de Open Brouwerijendag, waar de burgervader zich heel enthousiast toonde over de terugkeer van de Witte. "De verhuis van de brouwerij naar Jupille had immers de ziel uit ons dorp gehaald," aldus nog Huon. Hij overleed in Gasthuisberg aan een slepende ziekte.

Pedro Zaragoza : Bikini's in Benidorm

Pedro Zaragoza, de 'uitvinder' van het massatoerisme is heengegaan. Van 1950 tot 1967 was hij de burgemeester van Benidorm; toen hij aantrad, was het een Godvergeten visserdorp annex boerengat van 1.700 vrome Spaanse zielen. Bij zijn heengaan (als burgemeester, wel te verstaan) was Benidorm uitgegroeid tot het 'Manhattan van de Costa Blanca' van 70.000 inwoners, waar menig Europeaan op het strand lag te bakken. Hij ijverde voor het toelaten van de bikini op het strand om hiermee en masse toeristen aan te trekken; toendertijd was het echter verboden om zo rond te lopen. Zaragoza sprong op zijn Vespa om dictator Franco hemzelve te overtuigen van het potentieel van het opensmijten van de Spaanse stranden. El Generalissimo zag al snel in dat toeristen geld betekenen en liet Zaragoza begaan, ondanks dreigingen met excommunicatie van de Spaanse bisschoppen, die vreesden voor het teloorgaan van de onschuldige zieltjes van hun kudde. Benidorm werd het model voor alle andere Costa's. De vooruitziende Zaragoza werd 85.