Nicolae Plesita heeft het loodje gelegd. De Roemeense generaal was één van de leiders van de beruchte Securitate, de gevreesde geheime staatspolitie onder de communistische dictator Nicolae Ceausescu. Plesita zat vanaf zijn 19e bij de dienst. Hij maakte vanaf de jaren '50 carrière in het staatsapparaat, toen hij als Securitate-agent in de Transsylvaanse bergen het anti-communistische verzet brutaal opruimde. Maar het was vooral in de jaren '80 dat hij zijn hoogtepunt beleefde. Toen was hij al opgeklommen tot hoofd van de dienst buitenland en van 1980 tot 1984 was hij de grote leider van de Securitate.In opdracht van Ceausescu sluisde hij bijvoorbeeld 400.000 dollar naar de verkiezingskas van de Franse president François Mitterand. Maar het zouden zijn contacten met Ilich Ramirez Sanchez zijn waarmee Plesita naam maakte. Ramirez Sanchez, beter bekend als de 'Jakhals', was één van de grootste terroristen van zijn tijd. Plesita huurde de Jakhals in om in Frankrijk Roemeense dissidenten te vermoorden en in 1981 pleegde hij een aanslag op het hoofdkwartier van Radio Free Europe in München, waarbij negen mensen gewond geraakten. De Jakhals kreeg vervolgens onderdak in Roemenië. Na de spectaculaire val van Ceausescu in 1989 moest Plesita voor een militaire rechtbank verschijnen. Die sprak hem dit jaar nog vrij. Ondertussen genoot de Securitate-man van een luxeleven, net als onder het communisme. Tot aan zijn dood woonde hij in de villa in Boekarest die hij van Ceausescu had gekregen; als generaal had hij bovendien recht op een van de hoogste staatspensioenen van Roemenië - omgerekend €1550, zes keer meer dan het gemiddelde Roemeense pensioen.
En spijt betuigde hij nooit, integendeel. Hij kon bovendien rustig zijn gang gaan omdat hij nog steeds steun genoot in de hogere kringen, waar nog een hoop ex-Securitatemensen de plak zwaaien. Hij gaf zijn betrokkenheid bij de aanslag in München toe, bekende dat hij de Jakhals onderdak had verleend en genoot ervan om te vertellen hoe hij de dissidente schrijver Paul Goma aan zijn baard had voortgesleept in de Securitatecellen.
De sterke man van Ceausescu werd 80. Zelfs op zijn begrafenis was zijn invloed nog merkbaar. De veiligheidsdiensten hielden toen alle pottenkijkers op een veilige afstand.
