Zaterdag is Régis Genaux overleden. De verdediger met de onafscheidelijke gele kaart bezweek aan een harstilstand. Genaux maakte zijn profdebuut op 10 maart 1991 in de wedstrijd Standard-Cercle Brugge (3-2) waar hij na 78 minuten inviel voor Marc Schaessens. Zijn enige doelpunt in zijn profcarrière scoorde hij in de laatste competitiewedstrijd van het seizoen 1991-1992 tegen Lierse. Hij scoorde het 7e doelpunt in een met 8-2 gewonnen wedstrijd. Genaux was als rechtsachter een vaste waarde in een sterk elftal van Standard. Ze slaagden er echter niet in om kampioen te worden en eindigden 2x tweede achter Anderlecht. In 1993 won hij met Standard wel de bekerfinale. Bij Standard speelde hij elke wedstrijd en werd hij een vaste waarde in de nationale ploeg, maar door zijn vertrek naar het buitenland op 23-jarige leeftijd veranderde dit. Zijn verblijf bij Coventry was geen succes en hij vertrok al zeer vlug naar Udinese in de Serie A. Zijn periode in Italië was wisselvallig met vele blessures. In de momenten dat hij blessurevrij bleef, slaagde hij er wel in om een plaats in de basis te veroveren en werd hij ook opgeroepen voor de nationale ploeg. Na vijf seizoenen in Italië, keerde hij voor een korte periode zonder succes terug naar Standard.
Régis Genaux was één van "de drie musketiers" samen met Philippe Léonard en Michaël Goossens, drie zeer beloftevolle voetballers die hun profcarrière reeds vroeg begonnen bij Standard Luik en ook van het uitgaansleven genoten. Mede hierdoor en door hun vroege vertrek naar een buitenlandse competitie konden ze de verwachtingen nooit waarmaken. Ze keerden alle drie ook terug naar Standard, maar voor Genaux werd dit geen succes. Hoewel het talentvolle voetballers waren, haalden ze niet het maximum uit hun carrière, wat het duidelijkst merkbaar is aan hun cijfers in de nationale ploeg. Zo haalde Genaux slechts 27 selecties en 22 caps. Ook Roberto Bisconti maakte deel uit van deze beloftevolle generatie.
Na zijn spelerscarrière begon hij als jeugdtrainer bij CS Verviers. Vanaf 2006 was hij trainer van RFC Sérésien, maar hij werd ontslagen in april 2008. Hij laat een vrouw en twee kinderen achter.
