Paul Newman : Butch Cassidy & The Color of Money

Paul Newman heeft zijn gevecht tegen longkanker verloren. Als één van de beroemdste filmsterren van de jaren '60 maakte hij zichzelf onsterfelijk op het witte doek in kaskrakers als Butch Cassidy and the Sundance Kid en The Hustler en werd hij tien keer genomineerd voor een oscar - met onder meer één voor productie en één voor acteren.
In de vijf decennia van zijn carrière speelde hij in meer dan 60 films en werkte samen met enkele van de grootste namen van de filmindustrie, zoals Alfred Hitchcock, Robert Altman, Martin Scorcese, Elizabeth Taylor, Lauren Bacall en Tom Hanks. Zijn beroemdste rol zal altijd Butch Cassidy blijven, samen met zijn sidekick Sundance Kid (gespeeld door Robert Redford):



In 1987 kreeg hij een oscar voor beste mannelijke hoofdrol voor zijn optreden in The Color of Money (de sequel van The Hustler) - hij zou in totaal 3 oscars binnenrijven - waarin hij schitterde naast onder meer Forest Whitaker.



Naast acteur was Newman ook een bekend filantroop, waardoor hij nog in de clinch kwam met de eveneens aflijvige Charleton Heston. In The Last Word debateerde hij met de andere Hollywoodlegende over kernwapens - Newman was pro freeze, Heston was eerder de mening 'hoe meer hoe liever' toegedaan...



Newman was ook een grote fan van autoracen. Volgens hem was het "the first thing that I ever found I had any grace in". In 1979 nam hij nog deel aan de 24 uur van Le Mans. In 2007 was hij net met pensioen gegaan. Newman werd 83.

Marc Moulin: Muzikale Mallemolen

Met Marc Moulin is een grote naam uit de vaderlandse popgeschiedenis voortijdig heengegaan. De Brusselaar is bij het grote publiek het meest bekend van zijn elektropopperiode bij Telex. Maar Moulin was een duizendpoot die ook radio maakte, columns schreef voor Télémoustique en muziek producete voor andere artiesten.

Van jazz…

Jazz was de eerste en grootste liefde van Moulin, hij zette zijn eerste stapjes in de muziekwereld als jazzpianist in de vroege jaren zestig. Op het einde van dat decennium richtte placebo op, een baanbrekend avant-garde jazzgroepje, dat internationale faam verwierf in “gespecialiseerde kringen”. Het grote publiek was nog niet klaar voor het jazzexperiment van Moulin.

… naar elektropop…

Hij dook pas in de jaren zeventig de mainstream in, met zijn tweede groep Telex. Samen met Dan Lacksman en Michel Moers smeet hij zich op de Elektropop en maakte hij vaderlandse klassiekers als “Moskow Diskow” en “Eurovision”. Met dat laatste nummer vertegenwoordigde Telex België op het songfestival in 1980. Onbegrepen en te controversieel, eindigde Telex voorlaatste. De erkenning kwam, zoals dat vaak gaat met grote artiesten, later. Moby, Daft Punk, Pet Shop Boys en Depeche Mode stoppen hun adoratie voor Moulins werk niet onder stoelen of banken.

…en terug naar jazz.

De laatste jaren keerde Moulin terug naar zijn jazzroots. Met “Top Secret”, zijn in 2001 op het vermaarde Blue Note Label verschenen album zette hij die terugkeer in. Zijn laatste plaat “I am You” verscheen begin vorig jaar.

Andere Projecten

Moulin was – vooral in Wallonië – maar ook in Vlaanderen bekend als radiomaker. Eerst voor de RTBF, later voor Radio Cité, een van de grote inspiratiebronnen voor de makers van Studio Brussel. Hij was ook producer van Lio (Amoureux Solitaires, Banana Split,…), het Amerikaanse Sparks, en de populaire Franse zanger Alain Chamfort.

Into the Dark: de jazz-moulin



Euro-Vision op het eurovisie songfestival van 1980



Moskow Diskow, sublieme elektropop

Robert Maistriau : De laatste van het 20e konvooi

Robert Maistriau, voormalig verzetsstrijder bij groep G van de Université Libre de Bruxelles, is overleden. Dat is bij zijn familie vernomen. Hij is bekend als één van de aanvallers op een treinkonvooi naar Auschwitz, waardoor tientallen joden konden ontsnappen. In de nacht van 19 op 20 april 1943, amper 22 jaar oud, viel hij samen met twee kameraden het 20ste konvooi aan. Ze waren slechts gewapend met één enkele revolver. De trein was op weg van de Dossin-kazerne in Mechelen naar Auschwitz. Van de 1.631 joden op de trein konden er 231 ontsnappen. Enkele weken later werden 95 van hen opnieuw opgepakt en kwamen ze om in de concentratiekampen. Maistriau werd op 21 maart 1944 in Brussel opgepakt, waarna hij de ontberingen moest doorstaan van Breendonk en Buchenwald, Ellrich, Harzungen en Bergen-Belsen, waar hij op 15 april 1945 werd bevrijd. Hij woog nog amper 39 kilogram. Maistriau was de laatste overlevende van de drie jongeren die het 20ste konvooi aanvielen. Hij werd 87.

Raymond Macherot : Chlorophyl en Snoesje

Raymond Macherot is op 84-jarige leeftijd in zijn slaap overleden. Macherot maakte zijn eerste cartoons voor het satirisch weekblad Pan onder de naam Zara. In 1953 ging hij aan het werk bij de tekenstudio van Le Lombard. Zijn eerste strips waren kortverhalen voor het weekblad Kuifje. Hij schrijft er ook de scenario's voor "De avonturen van de Witte Ridder", het tekenwerk werd geleverd door Fred Funcken. Daarop begon hij strips met dieren te tekenen. "Chlorophyl" verscheen voor het eerst in 1956, gevolgd door een oneshot Kapitein Grijzebaard en de avonturen van de Britse gepensioneerde detective "Clifton". In 1964 maakte hij de overstap naar het weekblad Robbedoes, omdat volgens zijn vriend André Franquin "daar meer lol wordt getrapt". Hij koos definitief voor het humoristische genre met "Poezekat" (1964), "Snoesje" (1965), "Pantoffel" (1966) en "Minnolt" (1970). Veel van zijn stripfiguren uit Kuifje werden overgenomen door andere tekenaars en Macherot concentreerde zich op "Snoesje". Macherot was al een vijftiental jaar met pensioen en verbleef de laatste jaren in een rusthuis in de buurt van Verviers.

Patrick d'Udekem d'Acoz: de vader van prinses Mathilde

Droef nieuws uit het koninklijk paleis: Patrick d'Udekem d'Acoz, de vader van prinses Mathilde, is overleden. Hij werd 72 jaar.

De vader van Mathilde bracht zijn hele jeugd door in Proven (vlakbij Poperinge). Na zijn studie van landbouwkundige vestigde hij zich in 1958 in de provincie Luxemburg, waar Patrick d'Udekem d'Acoz in de bosbouw actief was. Hij is voormalig burgemeester van Villers-la-Bonne-Eau (provincie Luxemburg). Nadien was hij nog gemeenteraadslid van de stad Bastenaken en provincieraadslid van de provincie Luxemburg.

Eind maart 2008 klopte Patrick d'Udekem d'Acoz al eens aan de poort van de dodenwakeblog. Hij werd toen nog onverrichterzake teruggestuurd door onze webmaster. Hij werd wel opgenomen in het Erasmusziekenhuis in Anderlecht voor een reeks onderzoeken. Er circuleerden zelfs berichten dat hij in een coma heeft gelegen. Nu mocht hij wel binnen.

Kees Otten : De grootvader van de blokfluit

Kees Otten is op 83-jarige leeftijd overleden. Otten, de vader van schrijver Willem Jan Otten, stond in Nederland en daarbuiten bekend als ‘de grootvader van de blokfluit’ omdat hij het instrument een serieus aanzien gaf. Otten was in Nederland de eerste conservatoriumdocent blokfluit en gaf les in Amsterdam, Utrecht, Rotterdam en Den Haag. Hij was de leraar van Frans Brüggen en Marijke Ferguson. Aanvankelijk had hij vooral belangstelling voor jazz en lichte muziek, hij speelde eens op zijn blokfluit samen met Coleman Hawkins en hij liet moderne stukken componeren. Aan het conservatorium werd hij opgeleid als klarinettist. Later schakelde hij over op de blokfluit en speelde hij met de klavecinisten Jaap Spigt en Gustav Leonhardt. Met zijn ensemble Syntagma Musicum bracht Otten, ook op de radio, muziek uit de Middeleeuwen en de Renaissance en maakte hij tournees in vele landen.

Ruslan Yamadayev : De krijgsheer-politicus

Ruslan (Khalid) Bekmirzayevich Yamadayev is vakkundig neergeknald in het centrum van Moskou toen hij met zijn wagen stopte voor een rood licht. Yamadayev vocht samen met zijn broers Sulim en Dzhabrail tegen de Russen in de Eerste Tsjetsjeense Oorlog, voor hij in 1999 eieren voor zijn geld koos en van kant veranderde. In de Tweede Tsjetsjeense Oorlog kreeg hij het dan ook aan de stok met zijn voormalige wapenbroeders. Yamadayev werd tot kolonel bevorderd en kreeg zelfs de onderscheiding van Held van Rusland. Van 2003 tot 2007 zetelde hij in de Russische Doema voor de pro-Kremlinpartij Verenigd Rusland. Zijn broer Sulim voerde tot mei 2008 het bevel over het Vostok-bataljon in de opstandige regio - bestaande uit voormalige rebellen die geïntegreerd werden in de Russische strijdkrachten in Tsjetsjenië. Sulim was een rivaal geworden voor Ramzan Kadyrov, een andere voormalige rebel die er met ijzeren hand regeerde en het gebied onder de knoet van Moskou hield. Yamadayevs dood is dus waarschijnlijk een afrekening. Hij werd 47.