Robert H. Rines: zoeken naar Nessie

In strips worden professoren en uitvinders vaak als gekke en verstrooide figuren voorgesteld. En Robert Rines zal dat beeld van de Mad Professor zeker niet ontkrachten. De man zocht de voorbije 40 jaar naar het monster van Loch Ness, met radarapparatuur die hij zelf uitvond. De Amerikaanse professor en uitvinder overleed op 87-jarige leeftijd.

Rines beweert dat hij het monster van Loch Ness in 1972 gezien heeft. Hij beweerde dat hij iets mysterieus dat hij niet kon identificeren, zag tijdens een tea party aan het beroemde Schotse meer. “It looked like the back of an elephant,” verklaarde hij later. En ook: “I know there was a big unknown thing in that lake. That's why I haven't let go.”

En dus ging hij de daaropvolgende decennia regelmatig opnieuw op zoek naar Nessie. Hij gebruikte daarvoor zijn gepatenteerde sonartechnologie. Die uitvinding werd ook gebruikt in 1985 toen het wrak van de Titanic ontdekt werd, en ook het wrak van het Duitse oorlogsschip Bismarck werd dankzij Rines’ uitvindingen ontdekt.

Uiteraard werd er in academische kringen met Rines en zijn vastberadenheid om Nessie te vinden gespot, maar dat ontmoedigde hem niet. Om mogelijke criticasters de mond te snoeren voerde hij zijn onderzoek niet met geld van de belastingbetaler, maar zocht hij naar privépartners.

Dat Rines niet de eerste de beste was mag blijken: hij heeft in totaal 80 patenten op zijn naam staan, vooral in het domein van de radar- en sonartechnologie.

Een foto van die Rines nam van de vin van het monster:

Millvina Dean : De Titanic definitief gezonken

Millvina Dean is overleden. De Britse vrouw was de laatste overlevende van de RMS Titanic, die op 15 april 1912 zonk. Dean was met haar negen maanden tevens de jongste passagier aan boord en heeft dus geen enkele herinnering aan de ramp. Haar ouders besloten in 1912 om te emigreren naar Kansas. De Deans moesten eigenlijk niet aan boord zijn van het luxeschip, maar omdat er een staking was van steenkoolwerkers werden ze verplaatst naar de Titanic en kwamen ze in de derde klasse terecht. Haar vader, Bertram Frank Dean, voelde de botsing van het schip met de ijsberg in de nacht van 14 op 15 april en besloot uiteindelijk om met zijn vrouw en twee kinderen naar het dek te gaan. De kleine Millvina, haar twee jaar oude broer Bertram Vere Dean en hun moeder waren zo bij de eerste passagiers die in de reddingssloepen stapten (in het geval van de Deans was dat Lifeboat 10). Haar vader overleefde de ramp niet en zijn lichaam werd nooit geïdentificeerd. Van de in totaal 2.223 mensen aan boord, stierven er 1.517. Deans broer overleed in 1992 op 81-jarige leeftijd, dag op dag 80 jaar na de ongelukkige ontmoeting van de ijsberg met de Titanic. In haar laatste jaren kampte Millvina met geldproblemen, die opgelost werden door het Millvina Fund, dat speciaal werd opgericht om de laatste overlevende toch nog een financieel zorgloze toekomst te kunnen bezorgen. Ze werd 87. Sinds 2007, na de dood van Barbara Joyce West (die elf maanden oud was toen de Titanic de dieperik inging) was ze de laatste overlevende.