Ferdi E.: Moordenaar van Gerrit Jan Heijn

Als je enkel met je voornaam en de eerste leter van je achternaam in de krant staat, dan weet je dat je wel eens voor "foute" redenen beroemd zou geworden kunnen zijn. Dat geldt dus ook voor Ferdi E.
De moord op Gerrit Jan Heijn, topman het Nederlandse supermarktconcern Ahold, deed in 1987 veel stof opwaaien in België en Nederland. Hij werd op de fiets aangereden door een graafmachine, nadat hij had verzuimd voorrang te verlenen.
Ferdi E. werd in april 1988 gearresteerd. De zaak-Heijn was toen al zeven maanden onopgelost. De Ahold-topman verdween op 9 september 1987, nadat hij zijn woning had verlaten voor een tandartsbezoek. Achteraf bleek dat E. Heijn al op de dag van de ontvoering had doodgeschoten, maar diens familie en het Ahold-concern maandenlang in de waan liet dat Heijn nog leefde. E. schreef dertien losgeldbrieven aan de familie Heijn en stuurde onder meer de pink van zijn slachtoffer, die hij afsneed nadat hij hem had vermoord, op als drukkingsmiddel.
In november 1987 kreeg hij een deel van het door hem geëiste losgeld en 1236 diamanten. Tegen Kerstmis begon E. dat geld in een supermarkt in Amsterdam-Noord uit te geven, waardoor hij tegen de lamp liep. Pas nadat de man op 6 april 1988 werd opgepakt, bleek dat Gerrit Jan Heijn al lang niet meer leefde.
E. werd in november 1988 door het gerechtshof in Amsterdam veroordeeld tot twintig jaar gevangenisstraf en terbeschikkingstelling van de regering. Na zeven jaar in de gevangenis te hebben doorgebracht, werd hij voor de tbs-behandeling in een kliniek geplaatst. Die eindigde na drie jaar. In 1999 diende de man een gratieverzoek in, dat werd afgewezen. Twee jaar later kwam E. vrij.

Ernst-Paul Hasselbach: Televisieavonturier

Ernst-Paul, met zo’n naam schop je het zelden ver. Ernst-Paul Hasselbach bewees het tegendeel. De populaire 42-jarige Nederlandse televisiemaker overleed echter jammerlijk na een auto-ongeluk in Noorwegen.

Hasselbach was niet alleen populair in eigen land maar maakte ook naam in Vlaanderen, als presentator van Expeditie Robinson en Peking Express, waar hij het scherm deelde met Roos Van Acker.

Hasselbach stortte op 11 oktober met zijn wagen in een rivier nabij het dorp Lom in Noorwegen. Hij was daar voor de opnamen van het derde seizoen van 71° noord, een realityprogramma dat ook op de buis in Vlaanderen zou komen. Hij laat een vrouw en een dochter achter.

Tom Compernolle: het betere lange-afstandswerk

Sporza op zondagmiddag op de radio. Gert Geens kondigt een plaatje af. En vervolgt: “We gaan nu over naar Jos Willems die voor ons de zesde manche van de crosscup volgt.” Mijn verstand op standby. Mijn onderbewuste registreert op één of andere manier de namen die hij opnoemt: “Tom Van Hooste komt als derde door na de eerste ronde, gevolgd door Pieter Desmet, Tom Compernolle en Rik Ceulemans.” Ik luister met een half, neen, een kwart oor. Veldcross, het heeft mij, net als motorcrossen nooit geboeid.

En dan lees je in de krant dat één van die mannen die iedere zondagmiddag een half uur lang in de modder gaan ploeteren, omgekomen is bij een verkeersongeval. Tom Compernolle. Amper 32 jaar oud. Schoof met een legerwagen van de baan in het Westvlaamse Zedelgem. Met een aantal collega-militairen op oefening. Zijn kompanen overleefden de klap, Compernolle niet.

Erelijst

Wie was Tom Compernolle? Google brengt soelaas: het was een Belgische topper die een indrukwekkende erelijst kan voorleggen, zowel in de veldcross (des winters als het regent) als op de lange afstanden op de atletiekpistes (des zomers als het ook regent) . Winnaar van de crosscup in 2000, Belgisch kampioen op de 5 000 meter in 2001, 2002 en 2004. Belgisch kampioen veldlopen, ook in 2004. Dat jaar mocht hij ook de Belgische kleuren verdedigen op de Olympische Spelen in Athene. Waar hij langs alle kanten voorbijgesneld werd door Afrikaanse hardlopers. Hij strandde in de reeksen van de 5 000 meter. Zonder al die veel te snelle Kenianen en Ethiopiërs in de buurt lukte het beter voor Compernolle om dichte ereplaatsen te halen. Op het Europees Kampioenschap in 2002 werd hij 13de, in 2006 werd hij 10de.