Paul Gray : Slipknot

De heavy metal scene is weer een muzikant minder. Dit keer mocht de linkshandige bassist van Slipknot eraan geloven. Paul Dedrick Gray werd dood teruggevonden in een hotelkamer in Iowa. De doodsoorzaak is voorlopig nog onbekend.

Slipknot zag in 1995 het levenslicht. De band bestond uit negen leden en werd vooral beroemd vanwege hun gebruik van maskers bij hun optredens. Elk lid van de band had een uniek masker - naar eigen zeggen om het publiek beter te laten focussen op de muziek, in plaats van op de bandleden. Hun fans werden door de band zelf "maggots" genoemd. Naast hun echte namen kreeg elke lid van Slipknot een nummer van 1 tot 8 opgespeld.

Gray, oorspronkelijk van California, was één van de stichtende leden. Hun muziek was op zijn zachtst gezegd indrukwekkend. Hun debut album, Slipknot, komt voor in de 50 Heaviest Albums of All Time. Ten tijde van Grays overlijden had de band al 14 miljoen platen verkocht en hadden ze verschillende awards gewonnen.

In juni 2003 was Gray nog tegen een andere wagen geknald. Toen onderzocht de politie zijn auto en de onfortuinelijke bassist werd gearresteerd voor het bezit van cocaïne, marijuana en nog een hele apotheek, alsook voor het negeren van een verkeerslicht.

Gray verzorgde ook de backing vocals. Een autopsie sloot al onmiddellijk vuil spel uit - het is nu nog wachten op de resultaten van de toxicologische testen. Toen hij stierf, was Grays vrouw net in verwachting van hun eerste kind. De bassist werd 38..

Hier alvast een streepje Slipknot:

Peter Steele : Life Is Killing Me...

In 2005 was hij al eens dood verklaard. Op de website van zijn groep verscheen toen een grafsteen met de data 1962-2005. Later bleek het om een grap te gaan. Peter Steele, de leadzanger, bassist en schrijver van de hits van de gothic metal band Type O Negative, was nog steeds springlevend. Het was weer één van die typische stunts die de frontman gelapt had, ditmaal om hun samengaan met SPV Records te vieren. Toch broeide er wel iets onder al die publiciteit. Steele werd lange tijd niet gezien. In 2006 dook hij weer op, samen met een live DVD van de groep, Symphony for the Devil. De periode daartussen had Steele doorgebracht op Riker's Island, waar hij behandeld werd voor een niet nader genoemde verslaving.

Het paste allemaal in de stijl van de indrukwekkende Peter Steele. En indrukwekkend was hij zeker: ietsje meer dan 2 meter groot, zo torende hij boven zijn publiek uit, met een kas om u tegen te zeggen en lange ravenzwarte lokken die het geheel nog net dat tikkeltje meer doom maakten. Want Type O Negative was een fenomeen, gedragen door zijn gekwelde leadzanger.

In 1993 brak de band door met het album Bloody Kisses. Alles was een beetje zwartgallig, met titels zoals Black No. 1, Set me on Fire, We hate everyone, en Christian Woman. Toch mocht alles met een korreltje zout genomen worden. De band stond al snel bekend om zijn zelfvernedering, zwarte humor, ironie en sarcasme.

In 1995 verscheen Steele op de cover van Playgirl, iets wat hij later nog zou betreuren en afdoen als een naiëve publiciteitsstunt. Na het succes van Bloody Kisses volgde in 1996 hun bekendste en meest commerciële album, October Rust, met hits als Love you to death, Be my druidess, Die with me en het onvergetelijke My Girlfriend's girlfriend. Daarna volgden nog World Coming Down (1999) en Life is killing me (2003).

Qua zelfrelativering kon hij in ieder geval zeker tellen: bij de eerste optredens van Type O Negative kreeg hij regelmatig "You suck!" naar zijn hoofd geslingerd, waar hij altijd "Thank you" op antwoordde. Nog niet zo lang geleden had hij een moment van bezinning over zijn carriere bij de band en zei: "I'd still have to agree with those people. Only now, we suck better."

Steele en de zijnen werden ook het onderwerp van menige urban legend: zo zou de zanger bijvoorbeeld al zijn teksten op zijn exen geïnspireerd hebben.

In 2007 volgde Dead Again, hun laatste album. Die titel zou profetisch blijken te zijn, want deze keer was het for real. Steele kreeg eergisteren een hartaanval en bleef er deze keer blijkbaar effectief in. Hij werd slechts 48. Of is het weer een stunt?

Enkele van hun beroemdste hits:

Black NO 1:

My Girlfriend's Girlfriend:

en I don't wanna be me:

Orlando 'Cachaito' Lopez : Bassist tot in de kist

De beroemde Cubaanse muziekgroep Buena Vista Social Club heeft haar bassist Orlando 'Cachaito' Lopez verloren. De muzikant is in de Cubaanse hoofdstad Havana op 76-jarige leeftijd gestorven aan de gevolgen van prostaatkanker. Dat is in zijn familiekring vernomen. Orlando 'Cachaito' was het neefje van de legendarische componist Israel 'Cachao' Lopez, en stierf in een ziekenhuis in Havana na een chirurgische ingreep. 'Cachaito', die een klassieke opleiding genoot, speelde voor het nationaal symfonisch orkest vooraleer toe te treden tot de Buena Vista Social Club. "Dit is een onherstelbaar verlies voor de Cubaanse muziek. Hij was de laatste vertegenwoordiger van een hele dynastie van bassisten", aldus een van de leden van de Buena Vista Social Club, paukenspeler Amado Valdes.

De aankondiging van de dood van de bassist is een nieuwe klap voor de Cubaanse muziek en de Buena Vista Social Club in het bijzonder. Tijdens de laatste vier jaar heeft de band vier stermuzikanten verloren. De formatie, die de sterren van de gouden jaren van de Cubaanse muziek samenbracht, verloor in maart 2006 zanger Pio Leyva en in augustus 2005 Ibrahim Ferrer. In juli 2003 overleed Compay Segundo en pianist Ruben Gonzalez stierf in december van datzelfde jaar. Buena Vista Social Club is een project dat werd opgestart door de Cubaanse Juan de Marcos en de Amerikaanse gitarist Ry Cooder. De film 'Buena Vista Social Club' van Wim Wenders over de groep bezorgde de band wereldfaam en was goed voor een Oscarnominatie in 2000.