Florián García : Tegenstander van Franco

Florián García is overleden. De Spaanse anti-fascist bracht het grootste deel van zijn leven door met te strijden tegen het fascisme in het algemeen en de spaanse dictator Franco in het bijzonder. Al op zijn 14e sloot hij zich aan bij een vakbond en het was dan ook niet meer dan logisch dat hij in de Spaanse Burgeroorlog de zijde van de Republikeinen koos. In het Republikeinse leger schopte hij het al gauw tot kapitein. Na de uiteindelijke overwinning van Franco - dankzij wat hulp van foute vriendjes aan de andere kant van de Pyreneeën - in 1939 bracht hij de volgende 2 jaar door in een concentratiekamp. Toen hij werd vrijgelaten, sloot hij zich prompt aan bij het communistische verzet en werd zo al snel een prominent guerrillaleider. Tussen 1946 en 1952 was García bevelhebber van de 11e Sector van de Levant en de Aragon Guerrillera-Groep, beter bekend onder zijn Spaanse afkorting AGLA. In 1952 werd het hem te heet onder voeten en moest hij Spanje ontvluchten. De daaropvolgende jaren bracht hij in ballingschap door. Eerst in Frankrijk, dat hem echter uitzette, dan in Praag. Hij werd een bekend lid van de Republikeinen-in-ballingschap en gaf tot in de jaren '70 een bulletin uit over Spanje. Hij werd ook herenigd met zijn levensgezellin Remedios Montero, die 8 jaar had doorgebracht in de Nationalistische gevangenissen. De twee zouden in 1966 trouwen. In 1978, 3 jaar na de dood van Franco, keerde het koppel terug naar Spanje. García werd er voorzitter van de AGLA-Vereniging. Hij werd 92.

Pak Song-chol : Hulpje van Kim Il-sung

Pak Song-chol heeft ons verlaten. Pak was een lid van het Politburo van het Centraal Comité van de Arbeiderspartij van Korea en ere-vicepresident van het Presidium van de Hoogste Assemblé van het Volk. Vrij vertaald was hij het voormalige hulpje van Kim Il-sung, de Eeuwige President van de Democratische Volksrepubliek Korea (Noord-Korea dus), en vader van de huidige Geliefde Leider Kim Jong-il. Geboren in wat nu Zuid-Korea is, was hij een appartsjik van het eerste uur (de 'eerste generatie van de revolutie', zoals ze zo mooi zeggen) door deel te nemen aan Kim Il-sungs campagne voor de bevrijding van het Koreaanse schiereiland van de Japanse bezetter in de jaren '30. Na de 'bevrijding' van Korea en de Koreaanse oorlog (waarin hij fungeerde als hoofd van het verkenningsdepartement van het opperbevel) had hij allerhande functies in de politieke partij(en), de regering en het leger. Hij was onder meer ambassadeur in Bulgarije, directeur van het internationale departement van de Communistische Partij, minister van Buitenlandse Zaken, premier en vice-president. Pak wordt beschouwd als één van de sleutelfiguren van de Noord-Zuid Gezamenlijke Verklaring van 4 juli 1972, waarin werd overeengekomen dat beide Korea's zouden streven naar een vredige manier om weer bij elkaar te komen. Hij was ook een prominent aanwezige bij de begrafenis van Kim Il-sung (5e op de lijst). De Noord-Koreaanse staatsmedia (altijd leuke berichten overigens, moet u maar eens volgen) omschreef Pak als "een trouw revolutionair soldaat, die zijn hele leven wijdde aan de zaak van de nationale bevrijding en de bevrijding van de arbeidersklasse en socialistische opbouw en de onafhankelijke hereniging van het land onder het leiderschap van president Kim Il-sung." De Geliefde Leider Kim Jong-il was helaas niet aanwezig op zijn staatsbegrafenis - zoontje Kim Yong-nam nam de honneurs waar. De geruchtenmolen weet ons te vertellen dat Kim Jr. een hersenbloeding heeft gehad... Met wat geluk kan ik u dan nog een topdespoot aanbieden! Pak werd in ieder geval 95.