Alonso Dantés : El Tanque

Vandaag is José Luis Amezcua Dáz overleden. Hij was een Mexicaanse pro-wrestler (of luchador, zoals ze dat daar plachten te zeggen), beter bekend als Alonso Dantés, oftewel El Tanque (jawel, De Tank). Zijn gloriejaren waren de jaren '60 en '70, toen El Tanque de wereld verblijdde met de voor hem typische moves als daar zijn de No-handed tapatá (eigenlijk iemand als surfplank gebruiken), de Gory Special (iemand tot pulp knijpen) en de Backbreaker Submission (moet ik dit echt uitleggen?). In 1996 werd hij toegevoegd aan de Wrestling Observer Hall of Fame. Hij werd opgevolgd door zijn zonen Apollo Dantés (hier links) en César Dantés. Enkele special moves van zoontje Apollo; de Flying Splash, de Apollo 13 (nudo) en de Northern Lights Suplex... Heel de familie zat er trouwens in, vader Dantés was Al Amezcua, een broer Septiembre Negro, etc... El Tanque werd 65.

Blue: de snookerende hond

We hebben hier op de dodenwakeblog al van alles zien voorbijkomen: eenden met een pijl in hun gat, presidentiële konijnen en dergelijke meer. Maar een snookerspelende hond, dat nog niet. Maar daar komt vandaag verandering in.
De trouwe viervoeter Blue, die het idool werd van menig Brits televisiekijker in de talentenjacht “Britain ’s got talent” is niet meer. De hond, die geweldig goed kon snookeren, is door zijn eigen baas tot moes gereden met een tractor.
Het baasje was er uiteraard niet goed van, en ook de rest van zwakzinnig Groot-Brittannië is in rouw. Zo werd er speciaal voor Blue een speciale doodskist ontworpen door een fan/schrijnwerker.

Ziehier het bewijs:

Midhat Mursi : Chemical al-Qaeda

Midhat Mursi al-Sayid Umar heeft - zoals wel meer gebeurd in zijn beroepsklasse - in Pakistan een iets minder aangename ontmoeting gehad met een (vermoedelijk) Amerikaanse raket. Umar - ook bekend als Abu Khabab al-Masri - was de uit Egypte afkomstige al-Qaeda versie van Chemical Ali (met wat geluk en medewerking van de Amero-Irakezen kan ik die hier ook nog eens bijzetten). Hij was een expert in explosieven en vergif, die - dixit de Amerikanen - honderden militanten trainde in zijn weetjes in een kamp in het Afghaanse Derunta. Umar maakte deel uit van de kring rond Osama Bin Laden waar hij zich voornamelijk bezig hield met het opsporen en vastkrijgen of zelf kweken van wat men zo mooi omschrijft als weapons of mass destruction. Umar was in 2006 al is op het nippertje ontsnapt aan een raketaanval; deze keer had hij wat minder geluk. Hij werd 55.

Wendo Kolosoy : Vader van de Congolese rumba

Antoine Wendo Kolosoy, ook bekend onder zijn stage name Papa Wendo, heeft ons verlaten. Kolosoy wordt beschouwd als de vader van de Congolese rumba; zijn carrière begon in 1943, zijn eerste succes dateert van 1948 met Marie-Louise. Die hit verscheen op een 78-toerenplaat en is tot nader order nog steeds de meest succesvolle Congolese plaat. De overheid (toen nog ons Belgenland) wou de schijf op de index plaatsen en Kolosoy zelfs arresteren. De katholieke kerk had het over 'satanische' krachten; er gingen zelfs verhalen de ronde dat als het lied om middernacht gespeeld gespeeld, de doden zouden rijzen. Marie-Louise werd het eerste panafrikaanse muziekstuk. Zijn Congolese rumba kwam voort uit het mengen van zebola (traditionele ritmes), Cubaanse rumba en Antilliaanse muziek. Kolosoy werd 82.

Pierre Berès : 'De grootste boekhandelaar ter wereld'

De wereld is een icoon van de bibliofilie kwijtgespeeld. Pierre Berès, bijgenaamd Pébé en soms omschreven als de grootste boekhandelaar ter wereld, werd in Stockholm geboren (als Berestov), groeide op in Parijs en begon al vrij vroeg aan zijn verzamelwoede. Op zijn 16e begon hij in boeken te handelen, op zijn 17e leidde hij al een eerste verkoop als 'expert' en op zijn 24 opende hij zijn eigen boekhandel. Tijdens de Grote Depressie van de jaren '30 kocht hij een hoop bibliotheken over van geruïneerde miljardairs en kwam zo in het bezit van onder meer een originele uitgave van Cervantes, alsook enkele meesterwerken uit de Renaissance. Berès had nogal de neiging om ze enkele decennia bij zich verborgen te houden en ze dan ineens op de markt te smijten. Een voorbeeldje; het originele manuscript van Voyage au bout de la nuit van Louis-Ferdinand Céline was spoorloos sinds 1943. In 2001 verkocht hij het voor een recordprijs van €2 miljoen aan de Bibliothèque nationale de France. Hij was bevriend met Matisse en Picasso. In 2005 verkocht hij in totaal 12.000 boeken uit zijn collectie op veilingen (zeldzame edities van villon, Proust, Colette, Rimbaud, Flaubert...); het bracht hem een slordige €35 miljoen op. Reden genoeg om op pensioen te gaan in Saint-Tropez. En passant schonk hij in 2006 nog het handschrift en het geannoteerde exemplaar van La Chartreuse de Palme van Stendhal aan de Franse staat. Berès, die zijn liefde voor het boek ooit omschreef als een 'cosa mentale', werd 95.

Youssef Chahine : The Blazing Sun

De legendarische Egyptische regisseur Youssef Chahine is overleden. Dit monument van de Egyptische filmindustrie, actief sinds de jaren '50, is in het decadente Westen helaas vooral bekend vanwege het feit dat hij de carrière van <Omar Sharif in gang heeft gezet. Edoch, niet getreurd, hier een snelcursus Chahine! Zijn debuut was Baba Amin (1950), een jaar gevolgd door Nile Boy, wat hem meteen zijn eerste uitnodiging voor het filmfestival van Cannes opleverde. Met (1973) liet hij ook zien dat hij niet vies was enig politiek getinte pellicule; de film handelt over de Zesdaagse Oorlog met Israël en klaagt de Egyptische leiders aan. Dat werd dan gevolgd door zijn autobiografisch kwartet, te weten Alexandria... Why? (1978), An Egyptian Story (1982), Alexandria, again and forever (1990) en Alexandria... New York (2004). En mocht u het nu nog niet weten; Chahine is in Alexandrië geboren. Ook in het theater liet hij zijn sporen na, onder meer met een bewerking van Caligula van Albert Camus. In Cairo Station (1958) shockeerde hij zijn landgenoten met het verhaal van een gevallen vrouw die duidelijk de sympathie van de regisseur meekreeg en met de gewelddadige manier waarop ze stierf. Toch is de film nu een klassieker van de Egyptische cinema. Omar Sharif kreeg zijn eerste rol in The Blazing Sun (1954). Ook Dalida verscheen in één zijner filmen, te weten Le sixième jour (1986). Zijn laatste film was Heya Fawda (This is Chaos, 2007), overigens met première op het filmfestival van Venetië. Chahine werd 82.

Randy Pausch : The last lecture

Randolph Frederick Pausch is gestorven. Pausch was een Amerikaans professor in computerwetenschappen die wereldwijd bekend werd met zijn speech The Last Lecture, op 18 september 2007. Die speech zag het levenslicht nadat Rausch in de zomer van 2007 te horen kreeg dat hij zijn pancreaskanker (al ontdekt in 2006) terminaal bleek te zijn. Zijn Last Lecture, getiteld Really achieving your childhood dreams, ging terug op een reeks speeches waarin aan topacademici werd gevraagd om een hypothetische final talk te geven, een soort van pre-lijkrede, met als achterliggend doel: 'What would you try to impart to the world if you knew it was your last chance?'. In zijn Last Lecture sprak hij over onder meer computers en hun evolutie, hoe multi-disciplinaire samenwerkingen uit te bouwen, hoe te werken in groepen en menselijke interactie. Op een bepaald moment begon hij zelfs push-ups te doen op het podium. Zijn Lecture werd een mediahit en katapulteerde Pausch in het centrum van de aandacht. Hij gaf een verkorte versie van zijn speech op Oprah en speelde zelfs een rol in de laatste Strar Trek-film (die in 2009 zal verschijnen); Pausch was een grote fan van de serie. Voor de gegadigden, hieronder is de volledige lecture (iets meer als een uur, maar het is het wel waard...).